Iedereen krijgt een beetje schrik: Wout van Aert reageert op Tadej Pogačar’s openhartige uitlatingen over mentale druk in de Tour
In een sportwereld waarin prestaties en records vaak de boventoon voeren, worden de menselijke emoties en mentale uitdagingen onderbelicht. Maar recentelijk heeft een onverwacht openhartige uitspraken van Tadej Pogačar, de Sloveense wielrenner die zojuist zijn derde Tour de France-overwinning behaalde, de aandacht gevestigd op een steeds urgentere kwestie: de psychologische druk die topatleten dagelijks ervaren. En terwijl de woorden van Pogačar velen deden verbazen, kwam Wout van Aert, Belgische kampioen en een van de meest gerespecteerde renners van de generatie, met een reactie die niet alleen begrip toonde, maar ook een diepere boodschap over mentale veerkracht en zelfzorg.

Na zijn indrukwekkende overwinning in de Tour de France deed Pogačar een opmerkelijke uitspraak die velen verraste: hij sprak openlijk over de mentale uitdagingen die gepaard gaan met het zijn van een topwielrenner. Hij benadrukte dat de druk van verwachtingen, publieke opinie, media en de constante strijd om te presteren soms zelfs de sterkste atleten kan overrompelen. Zijn woorden brachten het mentale welzijn van wielrenners opnieuw op de voorgrond en riepen een gesprek op dat al te vaak werd vermeden.
“Voor iedereen een beetje schrikken,” aldus Pogačar, die toegaf dat de mentale belasting een grote rol speelt in zijn carrière en dat hij niet altijd even goed met die druk weet om te gaan. Zijn eerlijke woorden werden door velen gewaardeerd als een belangrijke stap richting meer openheid over de psychische gezondheid in de sportwereld.
Wout van Aert, die momenteel in Canada verblijft en via Sporza reageerde op Pogačar’s uitspraken, benadrukte dat hij de problematiek herkent. “Ik snap wat Pogačar zegt,” verklaarde hij. “Wielrenner zijn betekent ook veel verwachtingen met je meedragen.” Van Aert, die zelf al meerdere keren te maken heeft gehad met mentale uitputting, erkende dat geen enkele atleet immuun is voor de druk.
Hij liet weten dat hij zich herinnert hoe hij enkele jaren geleden met die druk moest omgaan. “Hoe ik dat managede? Ik ben teruggekeerd naar datgene wat ik zelf wil,” zei hij. Voor Van Aert is het essentieel om externe verwachtingen los te laten en vooral te luisteren naar zichzelf. “Je moet je vooral niets laten aanpraten,” voegde hij eraan toe. Volgens hem schuilt er een belangrijke les in Pogačar’s openheid: de impact van publieke verwachtingen mag niet worden onderschat.
Van Aert waarschuwt voor de gevaarlijke effecten van het onderdrukken van die verwachtingen. “Je mag niet onderschatten hoe zwaar het is als iedereen verwacht dat je overal waar je start, moet winnen,” zegt hij. Dit soort onrealistische verwachtingen kunnen leiden tot ongezonde motivatie, burn-out en uiteindelijk mentale uitputting. Het bevestigt dat het niet alleen fysieke kracht is die een topatleet onderscheidt, maar ook mentale veerkracht en zelfkennis.
In zijn afsluitende woorden benadrukte Van Aert dat motivatie van binnenuit moet komen: “Verwachtingen van buitenaf zijn niet de juiste motivatie. Daar probeer ik van weg te blijven.” Zijn boodschap onderstreept het belang van zelfzorg en het beschermen van mentale gezondheid in een sport die vaak alles van atleten vraagt.
De openheid van Pogačar en de reactie van Van Aert brengen een belangrijke boodschap over: het welzijn van sporters moet prioriteit krijgen. Het is tijd dat de sportwereld zich meer richt op het ondersteunen van atleten in hun mentale gezondheid, en niet alleen op prestaties en records.
De recente gebeurtenissen zetten een belangrijke stap in de richting van een meer open en begripvolle sportwereld. Het doorbreken van taboes rondom mentale gezondheid kan leiden tot meer empathie en betere ondersteuning voor atleten. Het is niet langer acceptabel dat de druk zodanig wordt opgevoerd dat het welzijn van de sporters in gevaar komt.
Wout van Aert’s woorden herinneren ons eraan dat iedere atleet, ongeacht zijn of haar status, kwetsbaar is en dat zelfzorg en mentale kracht essentieel zijn voor duurzame prestaties. Het is een oproep aan coaches, fans en de hele sportgemeenschap om meer aandacht te besteden aan het emotionele welzijn van de sporters die ons blijven inspireren.
De openhartige uitspraken van Pogačar en de reactie van Van Aert vormen een belangrijke mijlpaal in de bewustwording rondom mentale gezondheid in de sport. Ze laten zien dat zelfs de grootste kampioenen niet immuun zijn voor de mentale druk die hun beroep met zich meebrengt. Het is tijd dat we de menselijke kant van topsport erkennen en een omgeving creëren waarin sporters zich veilig en ondersteund voelen.
Want uiteindelijk is het niet alleen de overwinning die telt, maar ook het welzijn en de mentale kracht die nodig zijn om die overwinning te kunnen blijven behalen. Iedereen krijgt een beetje schrikken, maar het is aan ons allemaal om die angst te erkennen en samen te werken aan een gezondere, meer bewuste sportwereld.