Omdat het Pogacar is: Van Aert Helder over Uitspraken van Wereldkampioen
De wereld van het wielrennen staat altijd in beweging, vol hoogte- en dieptepunten, successen en uitdagingen. Maar soms komen er uitspraken naar buiten die de aandacht trekken en vragen oproepen over de mentale toestand en de toekomst van de renners. Een recent voorbeeld hiervan is de openhartige verklaring van Tadej Pogacar, de Sloveense wereldkampioen en grote naam in het profpeloton, over het aftellen naar het einde van zijn carrière. Deze uitspraken roepen niet alleen vragen op over zijn persoonlijke motivatie, maar ook over hoe andere toprenners, zoals Wout van Aert, hiermee omgaan en wat zij ervan vinden.
Na zijn indrukwekkende overwinning in de Tour de France sprak Pogacar openhartig over zijn gevoelens en gedachten over de toekomst. Hoewel de jonge Sloveen nog maar 23 jaar oud is en in september zelfs nog 27 wordt, liet hij weten dat hij de komende jaren niet onuitputtelijk zal blijven doorgaan. Hij beschreef dat hij zich, ondanks zijn jonge leeftijd en zijn indrukwekkende prestaties, bewust begint voor te bereiden op het einde van zijn wielercarrière.
Pogacar sprak over de mentale belasting die het met zich meebrengt om op topniveau te blijven en dat hij zich bewust is van de tijd die hem nog rest. Hij noemde het ‘aftellen’, alsof hij zich voorbereidt op een nieuw levensfase waarin hij afscheid neemt van de wielersport. Deze uitspraken werden breed gedeeld en besproken in de media, omdat ze voor velen verrassend waren. Het is immers niet alledaags dat een topatleet op zo’n jonge leeftijd al nadenkt over het einde.
Voor veel wielrenners is het na een intensieve ronde, zoals de Tour de France, een moeilijke periode. Het mentale en fysieke herstel kost tijd, en niet alle renners vinden de juiste balans om snel weer op niveau te komen. Ook andere renners, zoals Tim Merlier, uitten na de Tour dat ze het zwaar hadden gehad. Merlier, die ondanks twee ritzeges niet de voldoening voelde die hij verwacht had, gaf aan dat hij “redelijk wat last van decompressie” had gehad.
Deze decompressie, het proces van mentale en fysieke ontspanning na een intense inspanning, is voor veel renners een noodzakelijk maar ook moeilijk proces. Het is niet ongebruikelijk dat atleten na zulke prestaties even de wind uit de zeilen voelen en zich afvragen wat de volgende stappen zijn. Pogacars openheid over zijn gevoelens past in deze context: het onderstrepen dat zelfs de grootste kampioenen niet immuun zijn voor mentale uitdaging
Wout van Aert, een andere grote naam uit het peloton, reageerde helder en begripvol op de uitspraken van Pogacar en Merlier. Hoewel Van Aert niet aangeeft dat hij al het einde van zijn carrière aftelt, erkent hij dat het gevoel van ontlading en het verlangen naar rust er ook bij hem is. Hij benadrukt dat het heel normaal is dat renners na een zware periode even behoefte hebben aan afstand en rust.
“Het wordt nu allemaal wat uitvergroot omdat Tadej het zo fors benoemt,” zegt Van Aert bij Het Nieuwsblad. “Maar zo raar is dat niet. Elke renner zal dat herkennen.” Hij geeft aan dat hij zelf ook uitkijkt naar het einde van het seizoen, niet omdat hij het niet meer ziet zitten, maar omdat de intensiteit van het koersjaar zwaar kan zijn.
Voor Van Aert is het belangrijk om te benadrukken dat zulke gevoelens normaal zijn en dat het mentale aspect van wielrennen vaak onderschat wordt. Hij onderstreept dat het niet alleen fysieke kracht is die telt, maar ook mentale weerbaarheid en het kunnen omgaan met de ups en downs.
Op dit moment staat Van Aert nog niet op het punt om afscheid te nemen, maar hij weet dat het seizoen nog niet voorbij is. Hij zal onder andere starten in de Bretagne Classic, een belangrijke eendagskoers die traditioneel een afsluiter vormt van het wielerseizoen voor veel profs. Voor hem is dat een gelegenheid om nog één keer alles te geven voordat hij zich op andere dingen gaat richten.
Wat de toekomst betreft, blijft Van Aert voorzichtig optimistisch. Hij erkent dat het belangrijk is om goed voor zichzelf te zorgen en te luisteren naar zijn lichaam en geest. De gevoelens van vermoeidheid en de behoefte aan rust horen erbij, vooral na een jaar waarin hij zich weer heeft bewezen als een van de besten. Het is een gezonde houding die aangeeft dat hij zichzelf niet over de knie wil laten gaan, maar de juiste balans zoekt.
De openheid van Pogacar over zijn gevoelens en gedachten is een belangrijk signaal voor de wielerwereld. Het laat zien dat zelfs de meest succesvolle en getalenteerde atleten niet immuun zijn voor mentale belasting en dat het uitspreken van dergelijke gevoelens niet zwak is. Integendeel, het kan juist helpen om het stigma rondom mentale gezondheid te doorbreken en andere renners aan te moedigen hetzelfde te doen.
Wielrennen is een sport die veel van de lichamelijke en geestelijke veerkracht vraagt. Het is niet alleen een strijd tegen anderen, maar ook tegen jezelf. Het erkennen van deze strijd en er open over zijn, kan leiden tot een gezondere en duurzamere sportcultuur.
De uitspraken van Pogacar over het aftellen naar het einde van zijn carrière hebben de aandacht getrokken en tot veel discussies geleid. Van Aert, als collega en vriend, toont begrip en benadrukt dat dergelijke gevoelens normaal zijn. Het seizoen 2023 is nog niet voorbij, maar voor veel renners, waaronder Van Aert, is de mentale behoefte aan rust en ontspanning al voelbaar.
Deze openhartigheid benadrukt dat wielrenners, ondanks hun kracht en succes, ook mensen zijn die worstelen met dezelfde emoties en uitdagingen als iedereen. Het is een herinnering dat zelfs de grootste kampioenen niet onkwetsbaar zijn en dat het zoeken van balans en het zorgen voor mentale gezondheid essentieel is voor een langdurige en gezonde carrière.
De komende maanden zullen uitwijzen hoe de renners hun weg vinden in de rustperiode, en of deze openheid leidt tot een verandering in de manier waarop de sport omgaat met mentale gezondheid en welzijn. Eén ding is zeker: het wielrennen blijft een sport waarin niet alleen de benen, maar ook de geest getraind moeten worden.
